De meeste organisaties kopen hun HR-expertise in stukken. Tax & legal-adviseurs vertrekken vanuit (para)fiscale en juridische optimalisatie. HR-consultants bekijken het vraagstuk vanuit het people-perspectief, maar maken zelden de brug naar het juridische luik. Sociale secretariaten beschikken over je loondata, maar niet over de expertise om ze te interpreteren. En software levert een dashboard: je krijgt inzicht, maar daarmee weet je nog niet wat je moet doen.
Elk van hen geeft een antwoord op een deelvraag. Wat ontbreekt, is de samenhang - en de link met je businessstrategie, die nochtans het vertrekpunt zou moeten zijn.
Daar komt een tweede breuklijn bij: de klassieke scheiding tussen 'harde' en 'zachte' HR. Een loonbeleid kan juridisch en cijfermatig kloppen, en toch stranden omdat het landt bij je mensen of het niet als rechtvaardig ervaren.



